Buzdan Kaleler

gözyaşlarım donuyor kışın buz tutan nehirler gibi
ölüyorum diriltirken anılarımı eriyen mumların alevi
örtmüş şehrin üzerini yağan kar
bembeyaz kefenlere bürünmüş sanki

takip ediyorum uçuruma giden bir meleğin kardaki ayak izlerini
sonum soğuk bir mezardı belki
üstüme düşerken çığ gibi büyüyen çığlıklar
buzdan kalelere hapsetmişim kalbimi